Binnen Raffy en Lâle verdiepen we ons in wie u bent. Wat is voor u belangrijk? Waar wordt u blij van? Wat hebt u nodig om uw leven te kunnen leiden, zoals u dat wilt? Sinds maart 2016 loopt er in Raffy en Lâle een leertraject dat verdieping in persoonsgerichte zorg brengt. Hieronder worden filmpjes, verhalen etc. geplaatst over persoonsgerichte zorg die uit dit leertraject voortkomen.

Bewonersvakanties

In april en mei 2018 is er iets bijzonders gebeurd in Raffy en Lâle: 41 bewoners zijn op vakantie geweest, verdeeld over vijf groepen: drie groepen hebben elk een week in het heerlijke Someren vertoeft en twee groepen zijn elk drie weken naar het prachtige Bali geweest. U kunt zich vast voorstellen dat dit ontelbaar veel mooie, ontroerende en verrassende momenten met zich meebracht. Lees hier meer over deze bijzondere weken.

Bali
Na lang wachten en verheugen was het zo ver, de reis naar Bali kon beginnen. Na een lange reis waren we aangekomen in het geboorteland van de meeste bewoners, wat voor hen een grote wens was. Het riep meteen mooie herinneringen op. We hebben verschillende uitstapjes gemaakt, lekker gegeten, gedanst en een aantal bewoners hebben na een lange tijd voor het eerst weer gezwommen. Wat was dit genieten en natuurlijk ook een beetje spannend. Tijdens de reis waren er maar liefst vijf bewoners jarig. Dit hebben we natuurlijk goed gevierd, bijvoorbeeld met een heerlijke Indische rijsttafel. De reis naar Bali betekende voor een aantal bewoners de kans om familieleden weer te zien. Sommigen hadden elkaar al acht jaar niet meer gezien.
Een ander bijzonder en onvergetelijk moment tijdens de reis was de ceremonie van de heer de Jong. De heer was onlangs overleden. Zijn echtgenote en dochter hebben de urn meegenomen naar Bali. We hebben samen met de groep de heer op een traditionele Balinese wijze naar huis gebracht en uitgestrooid in de zee. Dit was voor iedereen een emotioneel en indrukwekkend moment.

 

 

Wat zijn wij ontzettend blij dat we deze onvergetelijke reis hebben mogen meemaken met onze bewoners. We hebben prachtige herinneringen opgedaan en zullen dit nooit meer vergeten!
 
Bijdrage: Yudi Setiawan, Kimberley van Loon, Joyce Stoffelen en Christine van Drunen (medewerkers van Raffy)


Someren
Probeer het je eens voor te stellen: een mooie, grote vrijstaande bungalow midden in de bossen. Overal is er groen, bloemen en je hoort allerlei vogels. Je neemt een diepe adem en ja dit is rust, dit is de natuur!

 

 

In Someren was het echt vakantie vieren. Er waren vele leuke uitstapjes zoals de dierentuin, een terrasje pakken, wandelen door de prachtige natuur rondom de bungalow. Er was een Tangan Mas verwendag, met ontspanning door pitjit, massage en aromatherapie. ‘Thuis’ speelden we ook spelletjes (fanatiek!) en natuurlijk werd er lekker gegeten. Bewoners werd gevraagd wat ze het liefste wilden eten en daar werd voor gezorgd: Bami goreng, haring, kibbeling, asperges met zalm, pannenkoeken met aardbeien en slagroom, broodje kroket, mie goreng en kuluyuk. Er werd veel gelachen. Bewoners leefden op en genoten van de omgeving, de aandacht en elkaars gezelschap. Iedereen werkte samen om er een heerlijke vakantie voor de bewoners van te maken. Het was erg leuk om die saamhorigheid tussen de bewoners, vrijwilligers en medewerkers in zo’n kort tijdsbestek te voelen en te zien! Wij hebben ontzettend genoten van deze dankbare weken.

 

 

Bijdrage: Ria van Ingen, Annemarie van Winsen, Saskia van der Velden, Menik Vierbergen (medewerkers en vrijwilliger Raffy)

"Denken vanuit de bewoner"

Vilans, het kenniscentrum voor langdurige zorg, heeft Cantal van Vliet anderhalf jaar lang gecoacht om persoonsgerichte zorg in Raffy en Lâle tot de alledaagse praktijk te maken.

Het interview is gepubliceerd op de website van Vilans en is hier te lezen.

Film persoonsgerichte zorg

Hieronder vindt u een film, gemaakt door medewerkers van Raffy, waarin persoonsgerichte zorg toegelicht wordt.


April 2017
Dit beeldmateriaal is eigendom van Woonzorgcentrum Raffy

Douchen met mijn moeder

Een prachtig voorbeeld van persoonsgerichte zorg ziet u ook terug in het ervaringsverhaal van een dochter van één van onze bewoonsters:

Bijzonder! Douchen met mijn moeder

Om de zaterdag ga ik bij mijn moeder op bezoek op de verpleegafdeling. Mijn moeder is veel vergeten, ze praat bijna niet meer, herkent mij niet als haar dochter en herinnert zich mijn naam ook niet meer. Allerlei handelingen is zij vergeten, maar ze doet wel dingen na. Daardoor kwam ik op het idee om samen met haar te douchen.
Mijn moeder Peggy Linders, heeft Alzheimer en wil niet meer onder de douche. Ze is dan bang voor en boos op het personeel. Ze krijgen haar de douche bijna niet meer in. Daarom is ruim een jaar geleden besloten dat ze haar alleen aan de wastafel wassen en haar haar met droogshampoo. Ik kan mij voorstellen dat één en ander met een traumatische ervaring uit haar jeugd te maken heeft of dat haar preutsheid nu sterk naar voren komt.


Pas als ik mij ’s ochtends gedoucht heb, voel ik mijzelf wakker en lekker fris en het lijkt me fijn voor haar om, wat ze ook denkt, dit gevoel ook te beleven. Al is het maar één keer in de veertien dagen. Ik kom uit Haarlem en door het retour met de trein naar Breda, ben ik een dag in de weer met het douchen en lunchen met haar in het restaurant van Raffy. Als ik dichterbij zou wonen zou ik vaker naar haar toe gaan.

De eerste keer was wel heel vreemd. Wanneer douch je nu met je moeder? Ik had het als volwassene nog nooit gedaan. Het is heel intiem, je geeft jezelf bloot aan een “vreemde”, iemand die jou niet kent. Iemand waarvan je niet weet wat ze denkt. Je “dwingt” je moeder iets te doen, waar ze heel bang voor is. Bang voor de ruimte en bang voor de douchekop.
Ik kleedde me uit voor het bed, beetje bij beetje en hielp haar daar ook mee. Ondertussen zong ik voor haar ‘Nina bobo’, het liedje dat haar baboe vroeger voor haar zong en wat ze mij ook geleerd heeft. Het samen uitkleden kostte even wat moeite, zo ook om haar uiteindelijk de douche in te krijgen. Maar al dansend, dicht tegen me aangedrukt, en zingend is me dan toch gelukt om haar steeds verder onder de douche te krijgen. Zingend en dansend heb ik haar ingezeept met zachte douche crème, vervolgens ging ze zichzelf ook inzepen. Ook haar haar lekker met shampoo gewassen. Op het laatst keek ze me lachend aan. Echt quality time. Kijken hoe lang dat goed gaat, om de week met haar op zaterdag douchen...?


Op dit moment douch ik ruim een jaar om de veertien dagen op zaterdag met mijn moeder. Zolang het me lukt mijn moeder al dansend, zingend en knuffelend de douche in te krijgen, blijf ik het doen. Het eigenlijke douchen duurt zo’n half uur en ze kijkt mij dan echt gelukkig en dankbaar aan. Voordat ik haar douch sta ik zelf onder de douchekop en geef haar daarna de douchekop in haar handen, buk dan, zeep haar in en laat haar mij afspoelen. Daarna lukt het me om haar zichzelf te laten inzepen en afspoelen. Ook zeep ik daarna mijn haar in, vervolgens haar haar en spoel ik haar haar eerst met een bekertje water uit en daarna pas met de douchekop. Dat blijkt ook goed te gaan. Ze vindt het heerlijk!

Ik heb een foto van haar met mij in een babybadje in de douche gehangen. Ze herkent zichzelf niet erin, maar kleine kinderen vindt zij altijd leuk om naar te kijken. Misschien geeft de foto haar ook een veilig gevoel. Ik ben ook blij dat ik toen ik peuter/kleuter was nog zoveel van haar lievelingsliedjes van vroeger geleerd heb: ‘Schommelen, schommelen’ – ‘Het is nu Maria maand’ – ‘Nina bobo’ – ‘Boeroeng kaka toea’ – ‘Drie kleine kleutertjes’ – ‘O Rosemary I love you’… Ze probeert soms zelfs wat zinnen met haar mond mee te zingen.
Na het douchen ga ik tegenwoordig ook even tien minuten bij haar vriendin Dinie op de derde etage langs. Dan zie je dat ze dat gezellig vindt. Om twaalf uur is het lunchtijd samen met mijn moeder. Met haar gepureerde eten, ga ik dan met haar naar het restaurant van Raffy. We zitten daar dan meestal aan een grote tafel met wat oudjes van buitenaf, die weten dat wij er ook elke keer zijn. Onze stamtafel zogezegd. Na een warme lunch van anderhalf uur, gaat mijn moeder meestal meteen even op bed liggen. Ik lig dan even naast haar, zing nog wat voor haar en zij streelt me dan over mijn rug. Binnen drie minuten is ze dan in slaap en kan ik haar met een gerust hart en goed gevoel achterlaten.


De mensen die ik dit vertel (verpleging, bejaardenverzorgers, kennissen met bejaarde ouders) vinden het heel bijzonder dat ik met mijn moeder douch en zouden het zelf niet zo gauw doen.
Ikzelf vond de eerste keer ook heel bijzonder, maar ik kan het nu iedereen aanraden om als dochter met je moeder of als zoon met je vader te douchen, als het de verpleging niet meer lukt. Mijn moeder houdt van dansen, muziek en knuffelen. Misschien hebben anderen een ander trigger voor hun ouders. (Ik weet dat muziektherapeuten ouderen soms met een washandje op de armen of benen strelen op het ritme van de muziek).

Maar lichamelijk contact is altijd fijn! Al kan ik niets meer aan mijn moeder kwijt, geestelijk ben ik haar al kwijt, ik kan op deze manier haar wel wat momenten van zichtbaar geluk geven … denk ik… haar ogen stralen. Zo’n blik gun ik iedereen met een ouder met Alzheimer…

Bianca Linders (58 jaar) Dochter van Peggy Linders-Goudman (88 jaar)

Verder wil ik ook nog even kwijt dat ik heel blij ben dat mijn moeder hier in Raffy kan verblijven.
Geweldige kamer met veel van de inrichting van onze oude huiskamer, zodat ik het gevoel krijg ook thuis te komen, lief en zorgzaam personeel en lekker eten in het restaurant. Mijn complimenten personeel van Raffy!

LAATSTE NIEUWS
29 oktober 2018

Green Deal

In 2015 ondertekenden diverse zorgorganisaties in Breda de Green Deal. Daarin hebben ze met elkaar a..

Lees verder
04 oktober 2018

Afstudeeronderzoek

Zes HBO-V’ers van de Fontys op Raffy en Lâle..

Lees verder